Tak, przy prawidłowym użyciu. Lulka kładziesz obok dziecka, nigdy pod główkę ani na twarz, i zawsze pod nadzorem dorosłego. To pomoc w usypianiu, nie produkt do snu bez opieki — nie zostawiaj go w łóżeczku na całą noc i nie traktuj jako zamiennika zasad bezpiecznego snu. Mówimy o tym wprost, bo przy niemowlętach to najważniejsza informacja, a nie przypis drobnym drukiem.

Wibracja to jednostajne brzęczenie, które rozchodzi się po całym materacu i dla części dzieci jest raczej bodźcem niż ukojeniem. Lulek wykonuje pojedyncze, rytmiczne klepnięcia — ten sam ruch, którym uspokajasz dziecko własną ręką. Maluch rozpoznaje go jako coś znajomego, a nie jako nowy dźwięk w pokoju.

Lulek nie robi nic, czego nie robisz już Ty własną ręką — więc jeśli klepanie miałoby uzależniać, uzależniałoby tak samo. W praktyce potrzeba tego rytmu naturalnie mija, gdy dziecko rośnie, bo zmienia się sposób, w jaki zasypia. Możesz też stopniowo skracać czas używania, tak jak wycofuje się kołysanie czy noszenie na rękach.

Lulek jest przeznaczony dla dzieci od 0 do 24 miesięcy. W pierwszych miesiącach klepanie sprawdza się najlepiej, bo to wtedy noworodki najmocniej reagują na rytmiczny dotyk. Później, gdy dziecko zaczyna się przewracać i siadać, wciąż można go używać do usypiania — zawsze obok, pod okiem dorosłego, nigdy pod główkę. Po drugim roku życia zmienia się sposób zasypiania i klepanie przestaje być potrzebne, ale Lulek zwykle zostaje w pokoju jako przytulanka.